Yerel, kültürel ve sosyal değerlerimizin çekirdeğini ve kodlarını taşıyan; şimdiki ebeveynlerin kendisine, benliğine, kimliğine sinmiş, yarım yüzyıl öncesinden bizleri ve bugünlerimizi etkileyen yaşanmışlıkları, görenekleri, gözlemleri, çağırdığımda eyvermeyen günleri yazdım.
Bizden ve bizimkilerden buğu buğu çağrışımlarda bulunan, bizdenlik anımsatan tatlı günleri yazdım. İzlediklerimi, gizlediklerimi, gördüklerimi ve duyduklarımı yazdım. Yalnız bizdenlik kokan ardımızdaki o günler meğer ne güzel günlermiş! Sanki göz açıp kapayıncaya kadar sırra kadem bastılar… Ne doğdukları yerde durdular ne de bize sordular… Geldiler, geçtiler, gittiler o günler… Gün oldu insan oldular, gün oldu zaman oldular, gün oldu mekân/makam oldular… En güzeli de ana oldular, baba oldular, Fatma oldular Mehmet oldular, geceyi gündüze katıp biz oldular.
Oğuz köyleri ve çevresini yurt tutan bizimkiler; gökyüzünü yorgan yeryüzünü döşek yaptılar, aç gezdiler tok gezdiler, yazda yaşadılar kışta yaşadılar, dağa çıktılar köye indiler, denize az yaylaya çok gittiler… Dünyaya baktılar; dudak büktüler, bu diyarı gördüler, güldüler…
Çağırdığımda eyvermeyen günlerde yaşadılar… İşte o günlerden bazıları…
1) “Gelişine varışım, pilavına bulgur aşım” anlayışıyla komşuluk yapıldığı günler…
2) Ekmeğin bileki taşında pişirildiği, karaavu yaprağı ile örtüldüğü günler…
3) Kuzinenin zengin aile alameti sayıldığı günler…
4) Kara sacın üzerinde mısır ekmeği ve çörek pişirildiği, sıcak çöreğe tereyağı sürülüp şeker serpildiği günler…
5) Yer sofrasında tek bir sahandan yemek yenildiği, ailecek tek bir su bardağının kullanıldığı günler…
6) Kaşıklığın, terek üzerinde çocukların sunamayacağı kadar yüksekte asılı durduğu günler…
7) Çamaşırın elle yıkandığı, çocukların teneke leğende ya da sulukta çimzirildiği günler…
8) Evlerin dağ kapısı (kıble kapısı) ve deniz kapısı (yalı kapısı) olmak üzere iki kapılı yapıldığı günler…
9) Tavan pencerelerini açıp kapamak için baca sırığının kullanıldığı günler…
10) Kışlık tahıl ve meyvelerin tekir ve çötende saklandığı günler…
11) Bir kibrit çöpünün keserle ikiye ayrılıp iki defa kullanıldığı tasarruflu günler…
12) Evlerin alt katının ahır olarak planlanıp kullanıldığı günler…
13) Soğuk kış günlerinde doğan buzağının üşümesin diye kara ateşin veya sıcak kuzinenin arkasına alındığı günler…
14) Her ailenin dört beş sığır beslediği günler…
15) Çocuk yetiştiren ve okutan ailelerin maişet motorunun milini ineğin memesine bağladığı günler…
16) Yıl boyu et ihtiyacının en çok da sığır kellesiyle karşılandığı günler…
17) Sığırlara konan büvelek sineklerini yakalayıp tepeli çayır çöplerini arkasına sokup yeniden uçmaya saldığımız günler…
Bu eğlenceli oyunun bir işkence olduğunu algılayamadığımız günler…
18) Tahta yayıklarda tereyağı ve ayran yapıldığı günler…
19) Tereyağı ve ayran için vurulan tahta yayıklara bir defasında sıcak suyun bir defasında soğuk suyun katıldığı günler…
20) Armudun, kirazın ve mantarın tuzlamasının, turşusunun yapıldığı günler…
21) Taş fırında darı ve fasulyenin kurutulduğu, süt mısırının pişirildiği günler…
22) Cip, kamyon ve ford minibüsten başka vasıtanın olmadığı günler…
23) Köyden yaylaya, yayladan köye kargo ve toplu taşımacılığın kamyonlarla yapıldığı günler…
24) Kasası yük dolu kamyonların otuz kırk kişiyi de üzerine alıp yaylaya taşıdığı günler…
25) Hareket halindeki kamyonlara tırmanmayı eğlenceli bir çocuk oyunu zannettiğimiz günler…
26) 26 numaralı azot gübresinin boş torbasını altımıza kızak yapıp mısır tarlasındaki karların üzerinden uçarcasına aşağıya doğru kaydığımız günler…
27) Kuş lastiğinin kolye gibi boğaza takılıp çamaşırın altında gizlendiği günler…
Eğer öğretmenlerin eline geçerse son nefesini teneke sobalarda verdiği günler…
28) Siyah beyaz televizyonların az sayıdaki ailelerin evinde bulunduğu günler…
Televizyon izlemek için üç dört ailenin çoluk çocuğuyla televizyonlu eve doluştuğu günler…
29) Çanta ve poşet yerine pazar filesinin kullanıldığı günler…
30) Pazar alışverişine çıkan anacığımıza horozlu şeker / oyuncak bebek ısmarladığımız günler…
31) Çarşı pazardan satın alınan her türlü pırtının camadanda taşındığı günler…
Yalnız gazyağı şişesinin camadanın sırtına bağlandığı günler…
32) Bisküvinin resimli teneke kutularda satıldığı günler…
33) Bakkalın, kutusundan tek bir tane bisküviyi çıkarıp perakende sattığı günler…
34) Sarı kurabiyeleri dadandığımızda dudağımızın renginin sarardığı günler…
35) Ahşap beşiklere yürek bağıyla bağlanıp en az yarım gün kuzu kuzucuk yattığımız günler…
36) Akşam olur olmaz döşeğin yere yazıldığı, sabahleyin ise dürülüp yüklüğe kaldırıldığı günler…
37) Taş dibekte darı ve kendir dövüldüğü günler…
38) Gazete kâğıdına sardığımız mısır püskülü sigarasının yeniyetmelik çağında nefesimizi dumana boğduğu günler…
Haftada üç gün babamızın tabakasından tütün apardığımız günler…
Kardeşlerimizin de aynı gün içinde tütün çalması halinde akşam saatlerinde başımızı öne eğip paparayı yediğimiz günler…
39) Acaba izmarit var mı diye kahvehane küllüğünü günde üç beş kere kontrol ettiğimiz günler…
40) Ajans saatinde radyodan haber dinlemek isteyen amcaların bastonlarını kahvehane masasının üzerine vurduğu günler…
41) Salyangoz toplayıp sattığımız sisli ve sülüklü günler…
42) Sülük parasını sinema ve sigara parası yaptığımız, akşam evde dayak yeme korkusu varsa bazen de kırmızı helva ve ekmek satın aldığımız günler…
43) Takım elbisenin sadece almancılar, kuyumcular ve kaymakamlarca giyilebildiği günler…
44) Ayağa giyilen kara lastiğin dört yerinden beş yama yediği günler…
45) İbrikte kaynatılan suyla banyo yapılan, abdest alınan, çay demlenen günler…
(*)……….Devamı var.
Teşekkürler kıymetli hocam! Güzel bir araştırma olmuş.
Sayenizde çocukluk ve gençlik günlerimize gittik geldik. Kalemine, diline, gönlüne sağlık….
Tebrikler hocam sayenizde çocukluk yıllarımıza gittik gençliğe de güzel bir örnek başarıların devamını dilerim hocam
Hocam ağzına ve kalemine sağlık. Bizlere de yaşadığımız çocukluğumuzun geçtiği günleri tekrar hatılattığın için çok teşekkür ederim. Selamlar. Harun Topal
İbrahim hocam çok güzel olmuş eline sağlık ey gidi o günler daha geri gelmez yaşayanlar yaşadı bizlere özlemle hatıraları kaldı neler kaybetmisiz bize hatırlattın teşekkürler
Ne diyeceğimi inanın bilemiyorum çocukluğuma gittim ağladım ne kadar özlemişim o sıcak samimi yıllarımı çok bulamıyorduk belki herşeyi ama mutluyduk .Şimdi herşey elimizin altında ama insanlar yapmacık gerçek sevgi samimiyet yok yapmacık herşey komşuluk sahte.İbrahim Bey yine efsane bir araştırma olmuş yüreğinize kaleminize sağlık.Sizi ayakta alkışlıyorum.
Özlenen zamanlar…
Gelmesini dört gözle beklediğimiz ama bir daha gelmeyecek olan kuş gibi uçup giden yıllar…
Çok güzel bir araştırma olmuş, beni aldı çocukluk zamanlarıma bıraktı. Anıları hatırlamak güzeldi aynı olmasada benzerlerini yaşadım ben de .
Eline yüreğine sağlık güzel insan …?
Çok güzel olmuş hocam ağzınıza sağlık sizi takip etmek mutluluk verici sizleri seviyoruz
Tarihin sosyo kültürel yaşantısını maddeler halinde anlatıldığı güzel bir yazı kaleme alınmış.
Değerli hocam, emeğinize sağlık. “Hey gidi eski günler.”
Okudukça yitirdiğimiz bu güzel günler için hüzünlere daldığım, hüzünlerde kayıp oldukça haz duyarak okuduğum güzel bir çalışma olmuş. Elinize, dilinize, yüreğinize sağlık olsun.
Sayın hocamıza yaptığı bu çalışmadan dolayı tebrik eder ve bu tür çalışmaların devamlılığını dilerim.
Değerli İbrahim hocam bu yazınızla eski günlerden bir ey aldık?. Yazı geçmiş yaşantılarımızla bugüne selam getiren arasında bir elçi gibi… Teşekkürler.
İbrahim Hocam.
İmdam iii.
İmdaamm iii Derleyip, Toparlayıp Kaleme Almışsın.
Eline Yüreğine sağlık.
Deeyy taaa Nerelere , nerelere Gittik Geldig.
Unuttuklarımızı Tekrar Hatırladık.
Bilmediklerimiz de Öğrenmiş olduk.
Şimdi Şööle demek İlazım.
Gere Gel Yıl lar Geri Geeeeelll.
Her zamanki gibi okuyanı alıp şöyle bir geçmiş yolculuğuna çıkartan bir yazı olmuş. Kalemine sağlık kıymetli hocam.
Başta ana babaya ve özüne vefalı bir kalpten süzülmüş özlem dolu bir anlatım… Yıllar önce bana aldığın iki kitapla, sadece o iki kitapla üniversite sınavını kazanmıştım.Hiç teşekkür etme imkanım olmadı;ama hatırladıkça duygulanırım.Teşekkür ederim Amca.Zamanda yolculuk yapmak,insanı vefaya götürürse güzeldir.Şu zamanda en ihtiyacımız olan şey basitlik,sadelik, tefekkür, şükür…ve nereden geldiğimizi ve nereye gittiğimizi unutmamak.yüreğine kalemine sağlık Amcam.