Kurtuluş Savaşı’nda Afyon Cephesi’nde düşman cephaneliğini havaya uçurmak için komutan bir gönüllü asker arar. Düşman Yunan’dır. Tonyalı Ahmet İnce gönüllü olarak ben giderim der. Benim geride ne annem, ne babam, ne amcam, ne halam, ne teyzem var. Şahit olursam beni kimse arayıp sormaz. Üstelik Rumca da biliyorum komutanım der.
Bunun üzerine komutan başka asker aramaz ve cephaneliği havaya uçurma görevini O’na verir. Üzerine düşman askeri kıyafeti giydirilen İnce, gece düşman nöbetçisinin yanına sokulur. Önce parolayı öğrenir. Daha sonra nöbet değişiminde parolayı söyleyerek nöbetçiyi atlatıp içeri girer ve cephaneliği havaya uçurur.
Her taraf düşman askeri kaynadığından kaçarak aşağıda bir derenin içine girer. Üç gün, üç gece suda kalır. Suyun içinde ağzına aldığı adına kamış denilen (içi delik) bir ağaçla hava alarak yaşamını sürdürür. Sonra, etraf biraz yatıştığında gece bazen sürünerek bazen yürüyerek birliğine gider ve birliğinde büyük bir sevinçle karşılanır. Çünkü üç gün gelmeyen Ahmet İnce’den yaşama dair ümit kesilmişti.
İnce, terhis olduktan sonra köyüne döner ve tarlasında çalışmaya başlar. Birgün bu kahraman Atatürk’ün aklına gelir ve sorar. ‘Bu Afyon düşman cephaneliğini havaya uçuran asker nerede? ’ der. O terhis oldu, Trabzon’a döndü Paşam derler. Bunun üzerine Atatürk Trabzon’a bir heyet gönderir. Gidin O’nu Trabzon’da bulun ve O’na maaş bağlayın diye emir verir.
Bunun üzerine Tonya’ya gelen heyet, İnce’yi çitten örülü evinin önündeki bahçede çalışırken bulurlar ve Atatürk’ün emrini iletirler. Kahramanlığından dolayı kendisine maaş bağlamak için geldiklerini söylerler. İnce, bunu kabul etmez. Buna rağmen kendisine maaş bağlanır. O, ömrü boyunca bu maaşı alır ve kendisinden daha kötü durumda olanlara verir. Ondan bir kuruş kendisi için harcamaz. Şimdi bu kahramanı kaleme aldığım şiirle sizlere anlatmak istedim:
AHMET İNCE DESTANI
Şu Afyon Savaşı’nın
Kahramanısın İnce
Anlatacağım seni
Dilimin döndüğünce
Düşman cephaneliği
Havaya uçacaktı
Gönüllü bir askerle
Bu iş yapılacaktı
Bu lafı duyar duymaz
İnce ben varım dedi
Vatanımın uğruna
Bir Ahmet İnce ne ki
Ben ha bu cesareti
Buluyorum kendimde
Hiçbir bekleyenim yok
Benim memleketimde
Düşman elbisesini
Giyindin üzerine
Bu işi yapamazdı
Kimse senin yerine
Nöbet değişiminde
Parolayı öğrendi
Atlattı nöbetçiyi
Ordan içeri girdi
Tarih yazdı Afyon’da
Tonyalı Ahmet İnce
Düşman cephaneliği
Havaya uçtu gece
Şu Afyon Savaşı’nın
Kaderilan oynadın
Orayı patlatırken
Hiç kimseden korkmadın
Rumcayı iyi bilmen
Çok işine yaradı
Perişan olan düşman
Gece seni aradı
Bir derenin içinde
Üç gün üç gece kaldın
Sen ha bu cesareti
Atalarından aldın
Üç gün aradan sonra
Gelip birliği buldu
Komutanı askeri
Gözyaşları sel oldu
Terhis oldu cepheden
Geldi çıktı Tonya’ya
Çitten örülmüş evde
Başladı çalışmaya
Birgün Atatürk sordu
O kahraman nerede
Terhis oldu O Paşam
Gitmiştir memlekete
Maaş bağlamak için
O’na heyet gönderdi
Ahmet İnce maaşı
Asla alamam dedi
Durumunu görünce
Memurlar ağladılar
O istemese bile
Maaşı bağladılar
Kazma kürek çalışıp
Maaşsız geçinirdi
O aldığı maaşı
Başka yoksula verdi
Ben bir fakirim ama
Onurumu satmadım
Maaş bağlansın diye
Düşmanla savaşmadım
Böyle bir kahramanı
Tonyalı unutmasın
Her kurtuluş gününde
O niye anılmasın
Böyle büyük bir asker
Şu Tonya’da bilinsin
Tonya’nın meydanına
O’nun adı verilsin
23 Şubat 2026- Pazartesi
Okuyucu Yorumları
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.