KARADENİZ KADINI-AŞIK CEPNİ

Yayla kızı aşmış komşu bükünü

Yorgun düşmüş zülüfü tel tel olmuş

Arkasına almış odun yükünü

Gerdanı ter yanakları al olmuş

Peştamalı ıslak saçı sırmalı

Mor benekli entarisi yamalı

Omuzundan bele inmiş mor şalı

Zayıflamış bir incecik dal olmuş

Minik eli derin diken izleri

Yükü ağır eğri durur dizleri

Dinlenecek bir yer arar gözleri

Yürek yakan bakışı bir hal olmuş

Çorabı yok ucu yırtık pabucu

Nasır tutmuş o minnacık avucu

Bir tutmuş ki yükü saran dırmacı

Canı gitmiş beti benzi kül olmuş

Odun taşır koyun güder aman yok

Oh demeye ayıracak bir an yok

Bir vefalı yâr sevmeye zaman yok

Pembe rüya görmeyeli yıl olmuş

Aşık Çepni halin görür ezilir

Dertlerine em olamaz üzülür

Anlatamaz ne söylese az olur

Tevekkülü gör nelere mal olmuş