Eski yılı ne edeyim! Ne saklamaya gelir, ne anmaya. En iyisi acılar yılı olarak hatırlayalım. Hatırlamaya da değmez ya!.. Asları anlatırken ağlamaya başlayan ücretliler mi, emekliler yılında sürünen emekliler mi?…
Beşikte ağlayan bebesine süt alamayan gözü yaşlı anneyi mi?… Her günü gözü yaşlı nineyi mi. Kısaca 2024’ü hiç yaşamamış heba yılı olarak, kabus yılı olarak anımsadığım bir yıl.
Ey 2024 yılı, sen de adaşın gibiysen seni de gelmeden red ediyorum. Seni de yaşamak istemiyorum. 2024 yılı emekliler yılı. Yeni yılda senin gibi uğursuzluklar acılar yılı olarak geleceksen gelme istemiyorum. Yeni yılın ne olacak.
Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir. Sen de akraban gibiysen seni de uğursuzlar yılı olarak anmak istemiyoruz. Gelme! Gelme! Gelip de gözyaşı yılı olacaksan gelme. Bir şişe süt alamayacaksan gelme. Et yüzü göremeyenler, ithal pirinci tezgahlarda görenlerin, 200 gram alayım diyen çiftçi kardeş seni bugünlere haksız hazırlayanların, gözyaşı sel olanların, yüzü gülmeyenlerin yüzünü güldüren bir yeni yıl bekliyoruz. Aksi halde yeni bir yıl yeni birer ağlama yılı olacaksa varsın olmasın Biz her gün ağlıyoruz. Varsın ağlamaya zam olmasın.
Bu yıl bize yeter yeni yıl beklemiyoruz. Eskisi bize fazla gelir. Yenisi sizin olsun.
Okuyucu Yorumları
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.