ÇOK MU ZORUNUZA GİDİYOR!

                    Biz yazmaktan, vatandaş okumamaktan, ilgililer uygulamamaktan bıkmadı. Hani denilir ya basın dördüncü kuvvet diye. Bu kuvvet Beşikdüzü’nde dikkate alınmıyor.

Resmi veya sivil kurum ve kuruluşlardan haber akışı durdu. Kültürlü olduğunu iddia eden ilçede bir aylık gazete dahi çıkmıyor. Bir iftar yemeğine ya da bir festivale yüzbinlerce para dökenler, ilçede bir gazeteye kuruş vermiyor. Ondan sonra kültürden bahsediyor!

Bir öğretmen arkadaş Yeşilkıyı gazetesini çıkardığım yıllarda gazetenin ne zor şartlarda çıktığını bildiği için bize yardımcı olmak istedi. İstanbul’da Beşikdüzülü, fabrikası olan bir iş adamını aradı. Gazeteye destek istedi. Adamın cevabı. Ben Milliyet gazetesini satın alabilirim ama o gazeteye bir lira vermem. Koca Beşikdüzü bir gazeteyi yaşatamıyor da bana muhtaç oluyorsa kapatın o gazeteyi. Demek ki; Beşikdüzü’nün gazeteye ihtiyacı yok diyerek arkadaşımıza sitemde bulunmuştu. O da aradığına, arayacağına bin pişman olmuştu.

Evet! Maalesef Beşikdüzü bir aylık gazete yaşatacak kadar duyarlı değil. Bu nedenle internet gazeteciliğine istemeyerek te olsa Ahmet Taş’la birlikte geçiş yaptık. Bari baskı maliyeti yok. Üstelik haberleri daha güncel veriyoruz. Bu haberler için kimseden maddi konuda bir talebimiz yok. Karşılığında bir itibarda görmüyoruz. Yaptığımız işin değerini bilen de yok!

Bundan 10-15 yıl önce bir habere çağrılsak,(Yusuf Keleş, Ertuğrul Yayla, Ahmet Ceylan, Ahmet Taş bilir) basın masamız hazırlanır, üzerine bir de çiçek konurdu. Bir ilgi alaka vardı. Basına dleğer verilirdi. Her konuşmacı hitabında basına da yer verirdi. Beşikdüzü’nde bundan büyük gurur duyuyorduk. Bu bizi mutlu ediyordu. Komşu ilçelere gittiğimizde basının adı sanı geçmiyordu.

Şimdi oralarda konuşmacılar basına da hitap ederken bu kez Beşikdüzü basını unuttu. En son olarak Beşikdüzüspor Kulübü’nün sezon açılışına katıldık.. Sunucu Yusuf Keleş dışında ne Kulüp Başkanı, ne Belediye Başkanı ne de Kaymakam basını ağzına almadı. Dördüncü kuvvet denilen basın yok sayılıyor. Basına bir hoşgeldiniz veya değerli basın mensupları demek çok mu zorunuza gidiyor.

Basın sıradan biri değildir. Bağlı olduğu bir kurumu temsil ediyor. Siz o kurumu yok sayamazsınız. Bir törende kaymakamın, belediye başkanının adı anılmasa sadece değerli protokol üyeleri denilse hoş olur mu? Elinizdeki mikrofonun anfisi olmasa, sade bir mikrofon bir işe yarar mı?.

Unutmayın!  Basın, her etkinliğin anfisidir, kablosudur, cereyanıdır. Ben her zaman şunu diyorum; “BASINSIZ YAPILAN İŞ, ANFİSİZ ÇALINAN SAZA BENZER”. Basın yoksa duygularınızı, düşüncelerinizi oraya gelenlerin dışında kimse duymaz. Böyle olunca da ilçenin sesi çıkmaz. En büyük kötülüğü basına değil, ilçeye yapmış olursunuz. Beşikdüzü’nde basın, bu işi maddi bir menfaat karşılığı yapmıyor.

Bir programda basın olmasına rağmen yok sayılıyorsa, basının orada durması, ilçe adına da olsa görev yapmasının hiçbir anlamı kalmıyor. Bu duyarsızlık ve ilgisizlik devam ettiği müddetçe bir gün basın aranızdan çekilebilir. Kendiniz çalar, kendiniz oynarsınız! Yarın eyvah dememek için bu bir hatırlatmadır. İnşallah gerçekleşmez!..