Atatürk’ün heykeli pislik içinde. Beşikdüzü Atatürk heykelinden bahsediyorum. Güvercinlerin uğrak yeri. Her geçerim ordan içim “cız” eder. Bu sabah bir bayanın heykeli temizlediğini gördüm. Güvercin pisliklerini kazıyarak temizliyordu. Sabahın çok erken saatleriydi. Uzun süre seyrettim. Acaba belediye çalışanı mıydı? O saatte mesai başlamamıştı. “Hayır, ben kendiliğimden bu temizliği yapıyorum.” dedi. Kendisine defalarca teşekkür ettim. Eğer reis emir verip de bu temizliği yaptırmışsa o teşekkür reisin. Yok o bayan kendiliğinden bu temizliği yapıyorsa o teşekkür o bayana. Kendisine elli lira para vermek geldi içimden. Almam, dedi. O zaman yaptığım iş makbul olmaz, dedi. İsmini almadığıma pişman oldum. Bir o bayanın işine bakın, bir de sigara izmaritlerini heykelin dibine atanlara bakın. Burası Beşikdüzü. Medeniyetin temelleri burada atıldı. Yazıklar olsun.
İkinci bir olay Tübitak’ın Beşikdüzü’nde açtığı sergi. Kim akıl etmişse kendisine teşekkür ederim. Beni öğretmen Yapıcı davet etti. Elim kanda olsa gitmek zorundaydım. Gittim. Gençlerin katkıları şahaneydi. Bazıları “benim bu eserde emeğim var.” düşüncesiyle gururlu. Görevli öğrencilerde emeğin karşılığını gördüm. Eski okulumla gurur duydum. Ağlamaklı oldum. İlgili olanların emeği gurur vericiydi.
İlçe milli eğitim müdürünü uyarıyorum. Gençleri teşvik etme adına bir TEŞEKKÜR belgesi yazmak çok mu zor…
Sevgi ve saygılarımla…
Okuyucu Yorumları
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.